Posted on Maj 09th, 2012 in inne
Zdarza się, że trzylatki okazują strach na widok starych ludzi („bo ta pani taka pomarszczona”). Dotyczy to zwłaszcza dzieci, które wychowują się z dala od swych babć i dziadków. Mimo, że rok starsze od dwulatków, to nadal czują się niepewnie w ciemności. Według psychologów, to drugi obok separacyjnego, wielki lęk. Ciemność urasta do życiowego problemu – trzylatki boją się jej jeszcze bardziej, niż ich rok młodsi koledzy.
Do całej wielkiej gamy lęków [...]
Read post
Komentarze są wyłączone
Lęk przed rozłąką z kimś, kto był do tej pory cały czas przy dziecku jest zrozumiały, gdyż wynika z praw biologii. Tym kimś jest najczęściej matka i gdy musi ona wyjechać, nawet na krótko, lub co gorsze iść do pracy, staje się to prawdziwą tragedią dla dwu – trzylatka, który całą sytuację odbiera jako porzucenie go. Pojawiający się wtedy lęk przed jej utratą, staje się często tak paraliżujący, że w skrajnych przypadkach dziecko boi się nawet zapytać, gdzie jest mama. 
Wybuchy histerycznego gniewu zdarzają się dwu, trzylatkom dość często, gdyż w tym czasie budzi się w nich poczucie odrębności i niezależności. Tracą panowanie nad sobą, gdy np. nie potrafią czegoś przekazać, tak, by być zrozumianym lub coś jest nie tak, jakby same tego chciały. Nie można w żadnym przypadku dopuścić do tego, by za pomocą histerii nauczyły się kontrolować innych i manipulować bliskimi. Płacz, tupanie nogą, krzyk czy obrażanie się są właśnie takimi formami